جزوه آموزش داربست بندی١ مقدمه
٢ نيروی انسانی
٣ ابزار و تجهيزات
۴ انواع داربست ها
۵ دستورالعمل عمومی آماده سازی برای ايجاد داربست
۶ دستورالعمل پياده کردن داربست
٧ دستورالعمل ايمنی در داربست
٨ دستورالعمل های ايمنی تکميلی مربوط به داربست ها
٩ دستورالعملهای ايمنی کار در ارتفاع
مقدمه: 􀀹
محيط کار از چهار جزء،انسان،تجهيزات،مواد و محيط تشکيل شده است. مهمترين مسئله در يک محيط
کار ايجاد يک محيط ايمن می باشد که جهت ايجاد اين محيط اقدامات بسياری از آموزش پرسنل گرفته تا
حفاظ گذاری دستگاه صورت می پذيرد. يکی از اقدامات ايمنی مؤثر در صنايع و فعاليتهای گوناگون
استفاده از داربست به عنوان يک وسيله مطمئن و ايمن جهت کار در ارتفاع می باشد که با استفاده از آن
می توان ايمنی محيط کار را فراهم نمود و فعاليت را با کيفيت عالی به پايان رساند.
برپا نمودن داربست شرايط و دستورالعملهای خاص خود را دارد. شرايط و دستورالعملها شامل؛شرايط
تجهيزات داربست بند،شرايط پرسنل و دستورالعمل ايمنی خاص داربست بند می باشد. که با اجرای آن
علاوه بر برپا نمودن يک داربست مناسب، ايمنی اپراتور داربست بند و اپراتورهای خاص فعاليتی که
داربست برای آن برپا شده است به طور کامل برقرار می شود.
نيروی انسانی: 􀀹
افراد داربست بند بايد از نظر جسمانی و روانی در سلامتی کامل باشند- با انجام معاينات دقبل از استخدام و دوره ای می
توان از اين امر اطمينان حاصل نمود.داربست بند بايد:
١- دارای بيماری سرگيجه،فشار خون و مشکلات تنفسی نباشد.
٢- قدرت بالا روی از شيب تند،عبور از گذرگاه های مرتفع را دارا باشد.
٣- افراد بايد دارای اعتماد به نفس کافی باشند.
ابزار و تجهيزات: 􀀹
- لوله های فولادی:
٣ ميلی متر و / بدون درز با قطر ۴٨ ميليمتر،مخصوص داربست بندی به طول ٨٠ سانتی متر الی ۶ متر و ضخامت ۵
٢١ کيلوگرم که نوع بدون درز آن مناسب ترين لوله برای نصب داربست می باشد. هنگام استفاده بايد دقت کرد / وزن ٣
لوله دارای شکلی سالم،صافو تميز باشد و آغشته به مواد چرب و روغنی،سيمان و گچ نباشد.
بستهای فلزی: 􀀹
١- بستهای فلزی چهار پيچه (فولادی):
متداولترين مورد استفاده در نصب داربست بشمار می رود و دارای وزنی معادل ١۶۵٠ گرم است که قادر است وزنی
معادل ١٢٠٠ کيلوگرم را تحمل نمايد و توسط چهار پيچ و مهره به لوله ديگر متصل می شود و زاويه ای که پس از
اتصال دو لوله تشکيل می دهد ٩٠ درجه می باشد.طول اين بست ١٠٠ ميلی متر از هر طرف است.
٢- بست فلزی چرخشی:
اين نوع بست از دوقسمت مرکب تشکيل شده که توسط پين فولادی به يکديگر متصل شده اند.به طوری که دو قسمت
درگير چرخش ٣۶٠ درجه نسبت به يکديگر را دارند. لوله های داربست بصورت زاويه دار به هم متصل می شوند. برای
اتصال لوله های گذری،ضربه ای ، مورب و ... از آن استفاده می گردد. اين بست تحمل فشار ١٠٠٠ کيلو گرم را دارد و
وزن آن معادل ١٧٠٠ گرم است.
٣- بست کمکی يا نگهدارنده:
به منظور بالا بردن مقاومت بست ساده در برابر فشار بکار می رود و در زير بست فلزی و مماس با آن قرار می گيرد.
برای داربست هائی که وزن بيشتری را بايستی تحمل کنند و همچنين داربستهائی که بصورت معلق در ارتفاع نصب می
گردند،از اين نوع بستها استفاده می گردد. دارای وزن ۶٠٠ گرم بوده و مقاومت بست فلزی ساده را تا ٢٧٠٠ کيلوگرم
افزايش می دهد ولی به تنهائی دارای مقاومت کمی می باشد.
۴- بست کلاهکی (مخصوص ايجاد سقف):
از اين نوع بست فقط در بالای لوله های ستون يا عمودی استفاده می شود و در واقع در داربست های مسقف يا
داربستهائی که نياز به چادر در آنها وجود دارد استفاده می شود.وزن اين نوع داربست معادل ٨۶٠ گرم و توسط يک پيچ
محکم می گردد.نوع ديگر اين بست چرخشی و قابل تنظيم است.
۵- بست زبانه ای يا پيوندی:
جهت اتصال لوله های افقی مورد استفاده قرار می گيرد.در محل تماس اين بست با لوله زائده هائی با قطر ١۴ ميلی متر
طراحی شده که در سوراخ لوله های افقی قرار می گيرد. و توسط واسطه يا مغزی درون لوله مقاومت کششی بسيار
زيادی معادل ۴۵٠٠ کيلوگرم در نقطه اتصال دو لوله به هم ايجاد می نمايد. دارای چهارپيچ و وزنی معادل ١۶۵٠ گرم
می باشد. سوراخ های ايجاد شده در دو سرلوله ها از لبه مقطع لوله تا مرکز سوراخ ٣٠ ميلی متر قطر سوراخ ١۵ ميلی
متر است.
مغزی: 􀀹
در هر نوع داربست که بيش از ۶ متر ارتفاع داشته باشد حتماً از اين ابزار استفاده خواهد شد.مغزی رابط جهت
تقويت استحکام لوله هايی که روی هم قرار دارند استفاده می شوند. اين ابزار دارای طول ١٢٠ ميلی متر و جنس آن از
فولاد می باشد. و در انواع مقطع چهارگوش و دايره ساخته می شوند که در وسط آن رينگ فولادی با ضخامت ۶ ميلی
۴٧ ميلی متر نصب گرديده بطوری که پس از قرار کرفتن درون دو لوله با حلقه (رينگ) مغزی کمتر / متر و قطر دايره ۵
٢ ميلی متر از طرفين باشد تا مانع درگيری بست با لوله نگردد. مورد استفاده در لوله های عمودی به مراتب بيشتر / از ۵
از لوله های افقی دارد و وزن آن ٨٠٠ گرم می باشد.
کفشک يا پايه فولادی: 􀀹
در مکانهائی که محل نصب آن سطوح سيمانی،موزائيک و يا آسفالت باشند و همچنين در زمينهای شنی و يا خاکی
استفاده می شود. همچنين برای استفاده از کفشک روی سراميک يا کاشی حتماً از لاستيک مخصوص و تخته همزمان
استفاده می گردد تا در صورت سنگينی داربست آسيبی به کف سراميک يا کاشی وارد ننمايد.
لنگر يا مهاربند داربست پيچی: 􀀹
وسيله ای قابل تنظيم که توسط پيچ تغيير طول پيدا می کند و جهت اتصال و تکيه دادن داربست به ستون يا ديواره در
نقاط مختلف داربست بکار می رود. وزن آن ١۶٠٠ گرم و دارای طول نهائی حداکثر ۴١٠ ميلی متر و کمترين طول ٢١٨
ميلی متر می باشد. نوع ديگر آن درون لوله های عمودی قرار می گيرد و وزن آن ٢٨۵ گرم، و در مهار سقف بصورت
عمودی بکار می رود.
چرخ های فولادی: 􀀹
برای داربست های سيار بکار می رود. چرخ ها در دو نوع داخل سالن يا خارج سالن ساخته شده که روی گروه اول
٩ کيلوگرم و تحمل ۶٠٠ / تغييراتی حاصل شده روکش چرخ از لاستيک مخصوص ساخته شده و وزن آن معادل ۵۵
کيلوگرم وزن را دارد.
نوع فولادی آن در خارج کارگاه مورد استفاده قرار می گيرد و تحمل نيرويی معادل ١٠٠٠ کيلوگرم را به تنهائی دارد و
وزن تقريبی آن معادل ۵٧٠٠ کيلوگرم و در يک داربست ٨ متری با احتساب وزن داربست ۴ تن نيرو را تحمل می کند.
تخته زيرپا يا سطح کار: 􀀹
٢٠ سانتی متر است که بايد صاف ،خشک و محکم - از جنس چوب به طول ٢ متر و ضخامت ۵ سانتی متر و عرض ٢۵
باشد.
آچار دو سررينگ کروم واناديم استاندارد: 􀀹
٢١ دارای طول ٢٨ سانتی متر که جهت محکم دنمودن پيچ های داربست بکار گرفته می شود. حداکثر نيروی مجاز *٢٢
جهت سفت کردن توسط اين آچار ۶٠٠ کيلوگرم يا نيروی بازوی کارگر است.
گونيا – تراز، شيلنگ تراز و شاقول 􀀹
داربست بايستی صاف و پايه های عمودی در يک خط بسته شوند.
طناب ايمنی يا نجات 􀀹
که در مجاورت داربست به ستون يا محلی جهت حفاظت افراد و نصب کمربند ايمنی مورد استفاده قرار می گيرد و طول
آن ٢٠ متر می باشد.
کمربند ايمنی و کفش مخصوص 􀀹
استفاده می شد که ضرر آن بيشتر از منفعتش ذبوده و برای کار بر روی داربست Safety Belt سابقاً از کمربند ايمنی
استفاده شود. Safety Harness بايستی از کمربند ايمنی
ساق کفش ها بلندتر از ساير کفش های ايمنی طراحی و ساخته می شود. اين کفش مشابه کفش ايمنی می باشد که به پای
کارگر به هنگام عبور از روی لوله های دايره ای شکل اطمينان خاطر زياد می بخشد و مانع از لغزش او می گردد.
شبکه های توری حفاظتی 􀀹
در داربست های سبک و سنگين بکار می رود. از جنس نايلون-کتان-پلی استر تهيه می شود و درشتی بافت تار وپود به فغاصله ١
سانتی متر از يکديگر قرار دارند و اغلب به رنگ سبز برروی نمای داربست و بمنظور جلوگيری از سقوط اشيإ و ابزار و تکه های
مصالح ساختمانی نصب می گردد. نصب اين حفاظ ايمنی در داربست های ساختمانی،کنارگذرگاه ها يا معابر عمومی الزاميست.
انواع داربست ها 􀀹
١- داربست های صنعتی
بسيار متنوع بوده و هر يک با ديگری کاملاً متفاوت می باشد اما از نظر ابعاد و شکل ظاهری به داربست های صنعتی
سبک – سنگين - برج های دوقلو – بالکنی – معلق – گذرگاهی - سيار – قلعه ای و ترازويی معروف هستند.در صنعت
و کارخانه ها از داربست های ساختمانی نيز استفاده می شود ابعاد در اين داربست ها صرفنظر از ارتفاع که متغيير است
تفاوت دارد و بين ١١٠ سانتی متر – ١٣٠ سانتی متر – ١۵٠ سانتی متر – ١٨٠ سانتی متر- ١٩٠ سانتی متر برای
فاصله پايه ها از يکديگر محاسبه می گردد اما اختلاف ارتفاع هر طبقه يا کلاف از يکديگر ١٨٠ سانتی متر خواهد بود.
برای داربستهای بزرگ تر از اين ابعاد سطح مقطع را دو برابر يا چهار برابر محاسبه و سپس اجرإ می نمايند.
٢-داربست های ساختمانی
اين نوع داربست ها برحسب عرض و ارتفاع به نمای ساختمان بستگی دارد و به دو نوع تقسيم می شود:
١- داربست های نمای سبک
٢- داربست های نمای سنگين
ابعاد در اين نوع داربستها صرفنظر از ارتفاع که متغيير است مشابه داربست های صنعتی بوده و اين داربست ها در کنار
خيابانها و پياده روها نصب می گردد.
٣-داربستهای پيش ساخته
اين نوع داربست ها بمنظور تکميل نمای ساختمان و برج های بلند مورد استفاده قرار می گيرد که به آسانی قابل باز و
بسته شدن می باشند کليه قطعات آن پيش ساخته و استاندارد می باشد که توسط پين يا خار به يکديگر متصل می شوند.
١٨٠ سانتی متر و ارتفاع هر طبقه * گاهی از بستهای فلزی در آن ها استفاده می شود فاصله دهانه پايه ها از يکديگر ١٠۵
پيش ساخته ٢ متر می باشد.
دستورالعمل عمومی آماده سازی برای ايجاد داربست 􀀹
قبل از انجام عمليات لازم است آن دسته از تجهيزاتی که متحرک و يا کار برروی آن ها يا کاربرد آن ها خطر آفرين است
در حالت ايمنی قرار گيرند. اين عمل شامل کليه تجهيزاتی می شود که دارای موتور الکتريکی،مکانيکی و سيستم های
پنوماتيک يا هيدروليک و ... می باشند. بنابراين اولين قدم تعيين موقعيت ماشين و ايمن کردن آن مطابق ردستورالعملهای
موجود می باشد.
پس از انجام ايمن سازی محيط کار بايستی به دستورالعمل آماده سازی برای ايجاد داربست توجه نمود.
١- حذف عوامل آلاينده نظير روان کارها توسط آب گرم يا خاک اره از محيط اطراف ماشين
٢- در صورت وجود مواد شيميايی نيز حذف مواد خطرناک الزاميست.
٣- درهنگام کار متناسب با عوامل زيان آور محيط لازم است،وسايل حفاظت فردی مناسب استفاده شود.
۴- در صورتی که محل کار شنی است تخته يا کفشک را فراموش نکنيد.
۵- محل کار و محدوده فعاليت ر ا توسط نوارهای هشداردهنده آماده نمائيد تا افراد ديگر وارد محوطه نشوند.
۶- قبل از شروع بکار کليه لوازم و تجهيزات ايمنی و لوازم حفاظت فردی را چک و بند کفش و کلاه ايمنی را
محکم کنيد.
٧- قرقره،قلاب و طناب انتقال تجهيزات و ابزار کارتان را در نقطه ای نصب کنيد که افراد از کنار آن عبور نمی
کنند.
دستورالعمل پياده کردن داربست 􀀹
١- برای باز کردن داربست از بالاترين نقطه يعنی جائيکه کار پايان يافته صورت می گيرد.
٢- هنگام انتقال لوله و اتصالات به همان روشی عمل کنيد که شروع نموده ايد.
٣- از پرتاب کردن ابزار داربست جداً خودداری نمائيد.
۴- در طول پياده کردن کمربند ايمنی خود را کنترل کنيد.
۵- در صورت نياز اتصالات داربست را توسط ظرف(سطل) مخصوص به پائين انتقال نمائيد.
۶- هر چند وقت يکبار طناب و قرقره قلاب را کنترل نمائيد.
٧- در صورتيکه در نزديکی محل کار برق فشارقوی يا فشار ضعيف وجود دارد فاصله را رعايت کنيد.
٨- مهار يا لنگر را از بالا به پايين باز کنيد.
٩- هنگام انتقال تجهيزات به پائين به گذرگاه های عابرين توجه کنيد.
١٠ - معمولاً شب يا نيمه شب با توجه به نور کافی بهترين زمان برای بازکردن داربست در اماکن عمومی می باشد.
١١ - کليه ابزار آلات و تخته ها را جداگانه به انبار منتقل کنيد.
١٢ - تخته ها را در مجاورت دستگاه حرارتی يا جريان برق قرار ندهيد.
دستورالعمل ايمنی در داربست 􀀹
۶ متر محل بارگيری / ١- حمل لوله – اتصالات و ساير تجهيزات توسط کاميون مخصوص که دارای طول حداقل ٢٠
دارد.
٢- نصب نوارهای هشداردهنده پيرامون محدوده عملياتی و الصاق تابلوهای مخصوص داربست.
٣- استفاده از تراز – شاقول برای گونيا ساختن بنای داربست.
٢/ ١ متر و ٧٠ / ۴- فاصله اولين کلاف از سطح زمين يا کفشک حداقل ٣٠ سانتی متر و در گذرگاه های عابرين ٩٠
متر متغير است.
H=1/80m ۵- اختلاف ارتفاع طبقات از يکديگر (فاصله هر کلاف) مطابق استاندارد
۶- جهت بالا و پايين رفتن برروی داربست،ساختن پله های مخصوص با استفاده از لوله های ٨٠ سانتی متری و
رعايت فاصله ٣٠ سانتی متری برای هر پله
٧- برای ادامه ارتفاع داربست در هر طبقه از تخته های استاندارد به ابعاد ۴ سانتی متر ضخامت و ٢۵ سانتی متر
عرض و در طولهای ١ متر تا حداکثر ۴ متر از نوع محکم ترين و سالمترين چوب ها استفاده شود.
٨- فاصله دو سر تخته از تکيه گاه يا نشيمن (لوله های عمقی يا افقی نبايد کمتر از ٢٠ سانتی متر طرف بيرون
باشد).
٩- از بکار بردن ميخ جهت تحکيم تخته های سطح کار جداً خودداری کنيد.
١٠ - جهت جلوگيری از انحراف يا سقوط داربست از لوله هائی که بصورت ضربدری روی داربست نصب می شوند
(بادگير) استفاده کنيد،مقاومت داربست را زياد می کند.
١١ - از انبار نمودن لوله – بست و ساير قطعات اضافی روی سطح کاری بدون حفاظ خودداری نمائيد.
١٢ - جهت انتقال لوله به ارتفاع از بست فلزی که به يکسر لوله متصل شده با استفاده از طناب،قرقره استفاده کنيد.
٢١ دوسررينگ(کروم و اناديم) استاندارد استفاده کنيد. * ١٣ - فقط از آچار ٢٢
١۴ - در صورتيکه داربست در معابر عمومی قرار دارد از توری های حفاظتی در سرتاسر آن استفاده نمائيد.
١۵ - ساير اتصال دهنده ها را توسط ظروف مخصوص و با استفاده از قرقره قلاب و طناب به بالا منتقل نمائيد.
٢ متری از پله های حفاظ دار استفاده کنيد. / ١۶ - برای ادامه پله در داربست از فاصله ٨
600 يا نيروی بازوی يک کارگر KG/CM ١٧ - مهره های پيچ بست فلزی را تا حد مجاز سفت کنيد
١٨ - هنگام نصب داربست در مجاورت کابل های برق فشار قوی رعايت ۶ متر فاصله الزاميست.
١٩ - استفاده از طناب نجات و بستن قلاب کمربند ايمنی به آن در هنگام نصب و پياده کردن داربست الزاميست. اين
طناب دارای طولی برابر ٢٠ متر است که در موازات سطوح داربست به ستون يا تکيه گاه ها محکم می شود.
دستورالعملهای ايمنی تکميلی مربوط به داربست ها 􀀹
١- داربست بايد توسط افراد ماهر بسته شود.
٢- زمين مورد نظر بايد مقاومت و تحمل کافی برای نصب داربست را داشته باشد.
٣- در جائيکه زمين دارای مقاومت کافی نمی باشد بايد از تخته و بيس پليت (صفحه فلزی زير پايه) استفاده نمود.
٣۵ سانتی متر و ضخامت آن ٣۵ ميلی متر و خود * ابعاد تخته چوبی مورد استفاده در زيرذ بيس پليت حداقل ٣٠
١۵ سانتی متر و ضخامت آن ١٠ ميلی متر می باشد. * بيس پليت ١۵
• نکته:
برای ساخت داربست يا تکيه گاه های آن هرگز نبايد از:
از آجرهای لق o
لوله های فاضلاب o
بلوک های غير متصل o
بشکه o
جعبه و يا o
مصالح نامطمئن ديگر استفاده کرد. o
در مهار داربست حتماً با بيس پليت و تکيه گاه از تخته مقاوم و محکم استفاده شود و ضمناً بيس پليت توسط ميخ و يا پرچ
به تخته محکم گردد.
۴- داربست بايد ثبات و استحکام کافی داشته باشد.
۵- انتهای آزاد تخته الوارهای روی داربست حداقل ۵ و حداکثر ١۵ سانتی متر می باشد.
۶- تخته الوارها بايد برروی لوله ها بوسيله طناب،تسمه و غيره مهار گردند.
٧- بين تخته الوارها نبايد فاصله ای وجود داشته باشد. (جلوگيری از سقوط ابزار و يا بهم خوردن تعادل افراد بدليل
پيچش پا)
٨- هنگاميکه محل کار برروی داربست ثابت نيست، حداقل عرض سکوی کار(تخته الوارها) برای عبور يک نفر
۶٠ ، دونفر ٨٠ ،سه نفر ١٠۵ ،چهار نفر ١٣٠ و پنج نفر ذ ١۵٠ سانتی متر می باشد.
٢ متر تجاوز کند و بهتر است به اندازه ٢ متر باشد. / ٩- فاصله بين دو تکيه گاه زير الواره نبايد از ۵
٣ سانتی متر باشد. / ١٠ - بايد حداقل عرض تخته الوارها ٢٠ و ضخامت آن ها ۵
١١ - تخته الوارها بايد سالم و سطح آنها عاری از روغن، گازوئيل، رنگ و غيره باشد. بهتر است دو سر الوارها
بوسيلهذ تسمه بسته شود.
١٢ - در زمانيکه محل کار روی داربست ثابت می باشد بايد کل سطح سکوی کار با تختهذ الوار پوشيده گردد.
١٣ - داربست بايد مجهز به دو رديف نرده (هندريل) باشد. نرده بالائی در ارتفاع ٩٠ و پائينی ۴۵ سانتی متر از روی
سکو باشد.(تقريباً روبروی کمر و زانوی افراد)
١۴ - داربست بايد به ساختمان يا تجهيزات ثابت مقابل که استقامت ايستائی لازم را دارند بطور مناسب مهار
گردد.ضمناً جهت ثبات آن بايد به تعداد کافی از لوله های حائل (شمع ها) استفاده گردد.
١۵ - کارکنان جهت بالا و پايين آمدن از داربست اجازه ندارند از اسکلت داربست استفاده نمايند و لازم است از نردبان
سيار مناسب استفاده گردد. در غير اينصورت بايد از لوله های کوتاه مربوط به داربست جهت احداث نردبان
برای صعود و فرود افراد استفاده گردد. فاصله ميان دو پله نردبان مورد نظر نبايد از ٣۵ سانتی متر بيشتر باشد
و طرفين پله ها بايد همانند نردبان سيار مجهز به جای دست برای صعود و فرود افراد باشد.
١۶ - بست های اتصال لوله های داربست بايد سالم و پيچ و مهره آن ها روان باشد.
١٧ - افرادی که برروی داربست کار می کنند بايد مجهز به کمربند ايمنی باشد.
١٨ - اطراف محلی که داربست نصب شده بايد بوسيله نوار حريم و تابلوهای هشداردهنده برای ساير افراد مشخص
گردد.
١٩ - داربست بايد با کابلهای خطوط و تجهيزات برقی فاصله لازم را داشته باشد تا کارکنان مربوطه دچار برق
گرفتگی نشوند.
٢٠ - افرادی که برروی داربست فعاليت می کنند بايد مجهز به کلاه ايمنی به همراه چانه بند (برای جلوگيری از سقوط
کلاه ايمنی) باشند. قسمت قابل توجه حوادث کار برروی داربست ناشی از برخورد سر کارکنان به اجسام موجود،
مانند لوله های داربست می باشد.
٢١ - استفاده از قطعات معيوب و يا شکسته ،خميده و خراب در داربست ممنوع است.
٢٢ - پرتايب کردن هرگونه وسيله،قطعات اضافی و غيره از بالای داربست به پايين ممنوع است.
۴٨ ميليمتر و / ٢٣ - لوله های داربست از جنس فلز بوده و بسيار محکم و مقاوم می باشند.قطر بيرونی لوله ها ٣
ضخامت آن ۴ ميليمتر است. استفاده از لوله های خم شده و برش داده شده توسط حرارت برای داربست ممنوع
است.
٢۴ - يک سکوی مناسب برروی داربست می بايست در هر متر مربع بين ١۵٠ تا ٢۵٠ کيلوگرم وزن را تحمل کند.
٢۵ - تخته ها در طول سکو برای اينکه پاگير نشوند بايد روبروی هم باشند،اما بنا به ضرورت بين ٢۵ تا ۴۵ سانتی
متر می توانند همديگر را پوشش دهند.
٢۶ - داربست خوب داربستی است که شما تمامی پايه های قائم آن را(ستون ها) در يک خط مستقيم باشند.
دستورالعمل های ايمنی کار در ارتفاع 􀀹
١- قبل از انجام کار در ارتفاع اخذ مجوز شروع بکار (پرميت) از واحد ايمنی فنی الزاميست.
٢- جهت کار در ارتفاع بايستی از کليه تجهيزات و وسايل ايمنی مورد نياز استفاده نمود.
٣- افرادی صلاحيت کار در ارتفاع را دارند که دوره های ايمنی مربوطه را گذرانده باشند.
۴- محل اتصال قلاب کمربند ايمنی و ساير تجهيزات کار در ارتفاع بايد به تائيد بازرس ايمنی فنی رسيده باشد. و
هرگز کارگران خودسرانه اقدام به انتخاب محل اتصال قلاب نکنند.حداقل فاکتور مقاومتی اين محل ٢٢۵٠
کيلوگرم می باشد. محل اتصال بايد بالاتر از محل کار باشد.اين محل فقط برای اتصال وسايل حفاظت فردی می
باشد نه ساير تجهيزات مانند ذداربست معلق و غيره.
۵- کارگران مربوطه بايد از کار در ارتفاع ترس و واهمه ای نداشته باشند و از لحاظ روحی آمادگی لازم را داشته
باشند.
۶- تجهيزات و وسايل حفاظت فردی مورد استفاده بايد به تائيد بازرس ايمنی فنی رسيده باشد.
٧- در صورت سقوط احتمالی، کارگران نبايد به چيز ديگری برخورد نمايند (مثلاً ساختمان،تجهيزات،تأسيسات و
غيره)
٨- تمامی تجهيزات و وسايل حداقل سالی يکبار بطور کامل مورد بازرسير و آزمايش قرارگيرند. و قبل از انجام کار
در ارتفاع آماده باشند. (البته طبق اصل کلی ، هر کاربر روزانه قبل از شروع کار بايد از صحت و درستی
وسايل و تجهيزات خود مطمئن شده و سپس کار را شروع کند).
٩- شرايط جوی مانند باد شديد، شرجی و گرم يا سرد بودن هوا و غيره برای انجام کار در ارتفاع بايستی مورد تائيد
بازرس ايمنی فنی باشد، کارگران هرگز در ارتفاع به تنهائی نبايد کار کنند.
١٠ - در حين کار اگر هرگونه مشکل و ايرادی برای کار مشخص شد، کارگران بايد سريعاً آنرا به مسئول و يا بازرس
ايمنی حاضر در محل اطلاع دهند.
١١ - قبل از شروع کار در ارتفاع از تمامی قسمتهای کمربند ايمنی مانند؛سگک،بست ها،تسمه،طناب و غيره بازديد
کنيد.
١٢ - مراقب باشيد کمربند بايد خوب روی بدنبسته شود و تاب خوردگی نداشته باشد.
١٣ - مواظب باشيد که کمربند به رنگ، روغن، گريس و غيره آلوده نشود.
استفاده کرد.قبلاً از کمربند تسمه ای که فقط دور کمر بسته Safety Harness ١۴ - در ارتفاع ٢ متر به بالا از کمربند
استفاده ميشد که عوارضش بيشتر از فوايدش بود و امروزه منسوخ شده است. (Safety Belt) ميشد
١۵ - در ناحيه ران پا کمربند ايمنی بدرستی و محکم بسته شود،تا در هنگام سقوط کمترين ضربه به بدن بويژه ناحيه
بين دو ران وارد آيد.
ببنديد تا دامنه دسترسی شما (Life Line) ١۶ - در بالای سازه های فلزی بهتر است که کمربند ايمنی را به طناب نجات
بيشتر گردد.
کمربند ايمنی خود را به قلاب جرثقيل ببنديد. (man basket) ١٧ - در داخل سبد حمل نفر